Het is soms al te gemakkelijk langs de kant te blijven staan en te zuchten 'dat het zo slecht gaat in de wereld en niemand een poot uitsteekt'.
Ik ben iemand die graag de dingen aanpakt. Dat doe ik als manager van het 'Andromeda Hotel en Thalassa' in Oostende waar ik een vijftigtal personeelsleden tewerkstel.

Ik leid er het Gastronomisch Restaurant Gloria, de Byblos bar met zijn jazzoptredens, het seminariehotel en als jongste aanwinst in het geheel: Brasserie de Renommee waarvan u waarschijnlijk reeds de grote zeilen op de zeedijk gezien heeft.

Uit ervaring weet ik dat we niet mogen blijven stil zitten, maar dat we dynamisch moeten blijven vooruitkijken.

Politiek werd mij met de paplepel ingegeven door mijn vader Marcel Friederichs, die 35 jaar in de Oostendse gemeenteraad zetelde en nog eens 4 jaar als senator voor het vroegere PVV en later VLD.
Ik heb lang geaarzeld vooraleer in zijn voetsporen te treden omdat ik mezelf eerst wou bewijzen op zakelijk vlak en omdat ik ervaring hoogst belangrijk vind. Een stad moet bestuurd worden als een modern bedrijf met realistische investeringsplannen. Daarbij mogen we de zwakkeren in de maatschappij echter niet vergeten, want onderlinge solidariteit wordt helaas te vaak verwaarloosd.

Toen het VLD-bestuur bleef proberen me te overhalen in de politiek te stappen, heb ik uiteindelijk —in overleg met mijn partner en kinderen— toegegeven omdat ik aan de bevolking van Oostende mijn ervaring als hotelier-manager en cultuurliefhebber ten dienste kan stellen. Maar leest u gerust verder in de volgende rubrieken.

In de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2006 haalde ik 622 voorkeurstemmen. Dit bemoedigende resultaat sterkte me in mijn voornemen om aan politiek te blijven doen. Daarom sta ik nu dan ook op de 10 de plaats bij de opvolgers van de senaatslijst omdat de thema's die me na aan het hart liggen: horeca, toerisme en cultuur ook op een hoger echelon beïnvloed worden.